98989898

شماره دوم . اسفند ۱۳۹۹

خوزستان

همراهان این شماره:
ناصر کرمی، امین سوفیامهر، بهنام اسکندری، عباس امام، اعظم بهرامی، مهران بهروزفغانی، محمد عثمانی

خوزستان و سعادت ازدست‌رفته

پیش از انقلاب، خوزستان استان پررونق و خوشبختی بود. چرا بعد از انقلاب این رونق از بین رفت؟ دلایل متعددی دارد. طبیعتاً، ذهن ابتدا می‌رود به سمت اثرات جنگ هشت ساله، اما تصور می‌کنم دلایلی ویرانگرتر از خود جنگ هم وجود داشته‌اند. کما اینکه این قهقرای چشم‌انداز را که در خوزستان می‌بینیم، کمابیش، استان‌های دیگری نیز در ایران دچارش بوده‌اند که مطلقاً متأثر از جنگ نبودند. اولین نکتهٔ قابل‌اشاره «تحمل بار توسعه بدون بهره بردن از ثمرات آن» است. پیش از انقلاب باری روی چشم‌انداز خوزستان گذاشتند که شاید توانایی تحمل آن را نداشت؛ یعنی صنایعی

خوزستان، قربانی ثروت و داشته‌های سرزمینی

دربارهٔ خوزستان بیشتر بدانیم توجه به منابع انسانی و طبیعی استان خوزستان می‌تواند نقطهٔ عزیمت مناسبی باشد برای دریافت روشن آنچه از «فاکتورهای شاخص توسعه» می‌شناسیم؛ قابی برای آنچه بر

گویش‌های خوزستان

گویش‎های محلی خوزستان، مانند گویش‌های دیگر نقاط ایران، تحت فشار شدید زبان معیار قرار دارند. افزایش سطح سواد، گسترش رسانه‎های جمعی از جمله اینترنت و رشد اقتصادی، عواملی هستند که

مکتب عربی ایرانشهر

مقدمه ایران از لحاظ قومی، در طول تاریخ بلند خود، سرزمینی متکثر بوده است. ما، در تمام منابع، با روایت‌های گوناگون از حضور اقوام مختلف در این فلات روبه‌رو هستیم

اهواز

تاریخچه ظاهراً، اهواز در دوران پیش از اسلام شهر آباد و رشدیافته‌ای بوده که یا با شهر Aginis- شهری که جغرافی‌دانان یونانی بدان اشاره کرده‌اند- مطابق بوده، و یا با

خوزستان، حکایت زندگی با چند فرهنگ

مردم خوزستان با همهٔ حوادثی که از قرن‌های گذشته تا به امروز پشت سر گذاشته‌اند و همچنین با وجود مشکلات چند دههٔ اخیر،  موفق شده‌اند هویت بومی ایرانی خود را

زمین سوخته: روایتی از خوزستان سوخته

«وقتی این کتاب [زمین سوخته] را می‌نوشتم، می‌دانستم که بعدها بهتر شناخته خواهد شد. منتشر که شد، کسانی به عنوان کاری کم‌ارزش از آن یاد کردند. می‌دانستم حسش نکرده‌اند. درون ماجرا بودند و گرم بودند. باید به خود می‌آمدند تا درد را بفهمند. می‌دانم که این کتاب، ده بیست سال دیگر معنای دیگری پیدا خواهد کرد.» (۱) رمان زمین سوخته، اثر احمد محمود، که نزدیک به چهل سال پیش نوشته شد، جزء اولین آثار ادبی ایران است که گوشه‌هایی از جنگ هشت‌سالهٔ ایران و عراق را فارغ از نگاه ایدئولوژیک حکومت روایت می‌کند. این رمان، که

بخش آزاد

خوانش دراماتیک فلسفه

این یادداشت کوتاه به مثابه مقدمه‌ای تفسیری خواهد بود بر مجموعه ‌یادداشت‌هایی که قصد داریم تحت عنوان «درآمدی بر فهم دیالوگ‌های افلاطون» منتشر کنیم. دلیل

شرحی بر فصل نخست پولیتیا – بخش دوم

این نوشته مقالهٔ دوم رشته‌مقالاتی دربارهٔ پولیتیا است. مقالهٔ نخست زیر نام «پیش‌درآمدی بر فهم و تفسیر پولیتیای افلاطون» در شمارهٔ نخست شهریور نشر یافته