آخرین شماره

اهواز

تاریخچه ظاهراً، اهواز در دوران پیش از اسلام شهر آباد و رشدیافته‌ای بوده که یا با شهر Aginis- شهری که جغرافی‌دانان یونانی بدان اشاره کرده‌اند- مطابق بوده، و یا با Tareiana ای که نامش در اسناد هخامنشی آورده شده؛ شهری که جادهٔ شاهی شوش به تخت جمشید و مرکز فارس از آنجا و از روی پلی از قایق‌ها، که بر

زمین سوخته: روایتی از خوزستان سوخته

«وقتی این کتاب [زمین سوخته] را می‌نوشتم، می‌دانستم که بعدها بهتر شناخته خواهد شد. منتشر که شد، کسانی به عنوان کاری کم‌ارزش از آن یاد کردند. می‌دانستم حسش نکرده‌اند. درون ماجرا بودند و گرم بودند. باید به خود می‌آمدند تا درد را بفهمند. می‌دانم که این کتاب، ده بیست سال دیگر معنای دیگری پیدا خواهد کرد.» (۱) رمان زمین سوخته،

خوزستان و سعادت ازدست‌رفته

پیش از انقلاب، خوزستان استان پررونق و خوشبختی بود. چرا بعد از انقلاب این رونق از بین رفت؟ دلایل متعددی دارد. طبیعتاً، ذهن ابتدا می‌رود به سمت اثرات جنگ هشت ساله، اما تصور می‌کنم دلایلی ویرانگرتر از خود جنگ هم وجود داشته‌اند. کما اینکه این قهقرای چشم‌انداز را که در خوزستان می‌بینیم، کمابیش، استان‌های دیگری نیز در ایران دچارش بوده‌اند

بررسی اشتراکات اسطوره‌ای و مذهبی صابئین مندایی با سایر ادیان

صابئین مندایی قومی یکتاپرست، اهل کتاب و پیرو آیین حضرت یحیی (ع) هستند. یهودیانْ این قوم را با جنگ و فشار مذهبی به مهاجرت وادار کردند و از نواحی رود اردن راندند. به خاطر وجود آزادی مذهبی در عصر اشکانی و نیز وجود رودخانه‌های عمیق و فراوان مانند کرخه و کارون در منطقهٔ خوزستان، آنان وارد ایران شدند. صابئین با

داشته‌ها و نداشته‌های خوزستان؛ از رونق تا اعتراض

وجود ده‌ها شهرک و ناحیهٔ صنعتی با صدها شغل تولیدی، خدماتی و کشاورزی در استان خوزستان، آن‌قدر قابلیت دارد که شهرستان‌های استان، بیش‌وکم، در سایهٔ نفت، همچنان، یک قطب اقتصادی باشند. طبیعت دست‌و‌دلباز منطقهٔ زاگرس تا همین پنجاه سال قبل، از شمال تا جنوب خوزستان را سرپا نگه داشته بود. نفت و دیگر داشته‌ها و سرمایه‌های طبیعی این سرزمینِ داغ

گویش‌های خوزستان

گویش‎های محلی خوزستان، مانند گویش‌های دیگر نقاط ایران، تحت فشار شدید زبان معیار قرار دارند. افزایش سطح سواد، گسترش رسانه‎های جمعی از جمله اینترنت و رشد اقتصادی، عواملی هستند که وجود آن‌ها را تهدید می‎کنند. مورد اخیر باعث یکجانشینی عشایر، مهاجرت از روستا به شهر و مهاجرت گسترده به استان‌های پرجمعیت از سایر مناطق کشور شده است. همچنین، باید به

خوزستان، حکایت زندگی با چند فرهنگ

مردم خوزستان با همهٔ حوادثی که از قرن‌های گذشته تا به امروز پشت سر گذاشته‌اند و همچنین با وجود مشکلات چند دههٔ اخیر،  موفق شده‌اند هویت بومی ایرانی خود را حفظ کنند. پژوهش‌های تاریخی نشان می‌دهند که این اتفاق نتیجهٔ حفظ تنوع قومی ‌‌و طایفه‌ای بوده، و همین عامل آنان را به همزیستی مسالمت‌آمیز رسانده است. خوزستان چندفرهنگی خوزستانی که

خوزستان، قربانی ثروت و داشته‌های سرزمینی

دربارهٔ خوزستان بیشتر بدانیم توجه به منابع انسانی و طبیعی استان خوزستان می‌تواند نقطهٔ عزیمت مناسبی باشد برای دریافت روشن آنچه از «فاکتورهای شاخص توسعه» می‌شناسیم؛ قابی برای آنچه بر این سرزمین، در طول سال‌ها، گذشته است و آن را از استانی سربلند در گسترهٔ تاریخ به نمونه‌ای از تأثیرسوءمدیریت و تبعیض تبدیل کرده است. بنا به گزارش رسمی سازمان

مکتب عربی ایرانشهر

مقدمه ایران از لحاظ قومی، در طول تاریخ بلند خود، سرزمینی متکثر بوده است. ما، در تمام منابع، با روایت‌های گوناگون از حضور اقوام مختلف در این فلات روبه‌رو هستیم که قومیتی خاص آنان را متحد کرده است. مادها، عیلامی‌ها و هخامنشیان حکومت‌هایی بودند که توانستند در فلات ایران، در عین تکثر قومی، حکومتی متحد پایه‌گذاری کنند. اصطلاح «شاهنشاه» در

آیا رضاشاه و محمدرضاشاه پهلوی عرب‌ستیز بودند؟

مقدمه شاید برای برخی از خوانندگان سؤال‌برانگیز باشد که علت طرح این موضوع چیست؟ به ویژه، طرح این مسئله پس از گذشت حدود ۷۶ سال از درگذشت رضاشاه پهلوی و ۴۰ سال از فوت پسرش، محمدرضاشاه پهلوی، ممکن است برای عده‌ای تعجب‌آور باشد. انگیزهٔ نگارنده در طرح این مسئله، علاقه به مسائل خوزستان‌پژوهی و تاریخ عمومی خوزستان است. اما آن